2000 Schilling In Euro
We allemaal die een 2000 Schilling biljet in hun portemonnee hadden, weten precies hoe dat voelde: een beetje stoer, een beetje ongrijpbaar, alsof je een geheime schat bij je droeg. Geen kleingeld voor een Kaisersemmel, maar een biljet dat je met een glimlach in de kluis van je eigen verbeelding bewaarde. De 2000 Schilling was de overtreffende trap van een wekelijks boodschappengeld – ik herinner me nog hoe ik er als kind met grote ogen naar keek, alsof het een uitnodiging was naar een andere, rijkere wereld.
De 2000 Schilling in de Euro: een kleine rekensom
Stel je voor: 2000 Schilling is in Euro omgerekend € 145,44. Klinkt niet heel veel, hè? Maar dat was het wél! In de tijd van de Schilling kocht je voor 2000 Schilling een week aan boodschappen voor een gezin, of een weekendje weg naar Wenen – inclusief een echte Melange in een koffiehuis. Het biljet was zowat de troon van de portemonnee, met een stiekeme kracht die we nu pas echt begrijpen.
Ik herinner me een anekdote: mijn tante had een lade vol met oude 2000 Schilling biljetten, nog met de österreichische Nationalbank-opdruk. "Die zijn voor de schat," zei ze altijd, terwijl ze er een als boeklegger gebruikte. Tegenwoordig liggen die schatten ergens in een souvenir-map, of – laten we eerlijk zijn – bij de rommelmarkt voor 2 Euro. Het leven is raar, nietwaar?
Het gevoel van waarde: gisteren vs vandaag
Waar een 2000 Schilling vroeger een magisch getal was – de grens tussen 'normaal uitgeven' en 'oeps, dat is wel een beetje veel' – is € 145 vandaag een normaal bedrag voor een etentje met partner en een fles wijn. Of eigenlijk: een etentje zonder toetje. Want inflatie, mijn vrienden, is een stille dief. Het verschil is een beetje als van een DeLorean naar een Fiat 500. De 2000 Schilling was van generatie op generatie een begrip: een beetje statig, als een ouder familielid dat altijd een zakdoek bij zich had.
Nog een grappige herinnering: in 2002, tijdens de Euro-invoering, stonden we allemaal met die vele Schillingen naar de euro-automaten te rekenen. "Hoeveel is 1000 Schilling nu?" – "Ongeveer 72 Euro, maar voelt als een miljoen." Die 2000 Schilling voelde toen als een jackpot. Nu betaal ik er gewoon de parkeergarage voor mee.
Wat als je er nog één vindt in een oude jas?
Je kent het wel: je graait in een winterjas van 1999, en daar ritselt het. Een 2000 Schilling biljet. Je hart maakt een sprongetje! Wat een gevoel: alsof je een tijdmachine vond. Maar dan komt de realiteit: je kunt het bij de Nationale Bank inwisselen tot 202? Ja, tot 202? – check de datum, mensen! De meeste biljetten zijn nog steeds inwisselbaar, maar er is een kleine kans dat je oom Max het als decoratie gebruikt. Tip: hang het inlijst en vertel het verhaal aan je kleinkinderen: "Hier, dit is de tijd dat een Schilling nog écht iets voorstelde."

En als je het in euro's wisselt? € 145,44 – een mooi bedrag, maar het voelt niet als die glorie. Want de 2000 Schilling was niet alleen geld; het was een status. Een foto van het biljet (met zijn Mozart-motief of de fjord-afbeelding, afhankelijk van de uitgave) hangt bij mij aan de muur. Het herinnert me eraan dat geld niet alleen getallen zijn, maar emoties, herinneringen en een beetje nostalgie.
De euro als moderne buurvrouw
De Euro is praktisch, dat wel. Je kunt er overal mee betalen, van Buxtehude tot Barcelona. Maar de 2000 Schilling was als een oude, beetje chique tante die je vertrouwde. De Euro? Die is als een jonge, betrouwbare buurvrouw die altijd je planten water geeft, maar nooit haar eigen levensverhaal vertelt. Het gemis van die biljetten voelt als het verlies van een oude schoolvriend die verhuisde. Je denkt er af en toe aan, maar het is oké.
Dus, als je ooit een 2000 Schilling tegenkomt – in een oude la, op een rommelmarkt, bij een pré-Wikipedia-advertentie – glimlach dan. Het is geen € 145,44. Het is een stukje herinnering. En dat is in euro’s niet uit te drukken. Schätzchen, das war’s wert.
P.S. En als iemand zegt: “2000 Schilling is maar € 145,44,” vertel ze dan het verhaal van de winterjas. Ze zullen met de ogen rollen, maar stiekem ook een beetje glimlachen. Garantie.
